Tamil Nadu Chief Minister Press Highlights

CM Press meet Highlights.

1. Entire state lockdown

2. Not more than 4 members including within family should not gather.

3. One family member per household will be allowed to step out to buy daily needs.

4. For daily waged labor (white ration card) will be provided free with 1 month required rice, 12kg per individual. Through fair price shops.

5. Along with rice Rs.1500, cash will be provided per family.

6. Except for essential services all government departments should work from home. And only 20% should work basis roaster.

7. All education departments, schools will be closed till 31st.

8. Building Construction workers and contract workers, working labor, industrial workers both in government and private sectors should be paid salary of lockdown days.

9. Anganwadi centers will be closed, but kids and pregnant will be provides nutrition at home.

10. Pregnant Women expecting soon will be extended with proper medical support through Amma Odi.

11. Only emergency services will be available at hospitals.

12. All types of Public and private transport will be closed at 100%. Buses, trains, cars, cabs, two-wheeler cabs.

13. All interstate borders will be closed. Except for essential services goods.

14. Stay at Home Stay Safe.

15. Police will strictly follow epidemic diseases act 1897. And will arrest violators under criminal acts.

Prophet’s guidelines

The COVID-19 pandemic is forcing governments and news sources to provide the most accurate and helpful advice to the world's population, as the disease is indeed global in reach. Health care professionals are in high demand, and so too are scientists who study the transmission and effect of pandemics.
Experts like immunologist Dr. Anthony Fauci and medical reporter Dr. Sanjay Gupta are saying that good hygiene and quarantining, or the practice of isolating from others in the hope of preventing the spread of contagious diseases, are the most effective tools to contain COVID-19.
Do you know who else suggested good hygiene and quarantining during a pandemic?

Muhammad, the prophet of Islam, over 1,300 years ago.

While he is by no means a "traditional" expert on matters of deadly diseases, Muhammad nonetheless had sound advice to prevent and combat a development like COVID-19.
Muhammad said: "If you hear of an outbreak of plague in a land, do not enter it; but if the plague outbreaks out in a place while you are in it, do not leave that place."

He also said: "Those with contagious diseases should be kept away from those who are healthy."
Muhammad also strongly encouraged human beings to adhere to hygienic practices that would keep people safe from infection. Consider the following hadiths, or sayings of Prophet Muhammad:

"Cleanliness is part of faith."

"Wash your hands after you wake up; you do not know where your hands have moved while you sleep."

"The blessings of food lie in washing hands before and after eating."

And what if someone does fall ill? What kind of advice would Muhammad provide to his fellow human beings who are suffering from pain?
He would encourage people to always seek medical treatment and medication: "Make use of medical treatment," he said, "for God has not made a disease without appointing a remedy for it, with the exception of one disease—old age."

Perhaps most importantly, he knew when to balance faith with reason. In recent weeks, some have gone so far as to suggest that prayer would be better at keeping you from the coronavirus than adhering to basic rules of social distancing and quarantine. How would Prophet Muhammad respond to the idea of prayer as the chief—or only—form of medicine?

Consider the following story, related to us by ninth-century Persian scholar Al-Tirmidhi: One day, Prophet Muhammad noticed a Bedouin man leaving his camel without tying it. He asked the Bedouin, "Why don't you tie down your camel?" The Bedouin answered, "I put my trust in God." The Prophet then said, "Tie your camel first, then put your trust in God."
Muhammad encouraged people to seek guidance in their religion, but he hoped they take basic precautionary measures for the stability, safety and well-being of all. In other words, he hoped people would use their common sense.

Dr. Craig Considine is a scholar, professor, global speaker, and media contributor based at the Department of Sociology at Rice University. He is the author of The Humanity of Muhammad: A Christian View (Blue Dome Press, 2020), and Islam in America: Exploring the Issues (ABC-CLIO 2019), among others.
The views expressed in this article are the author's own.

Sent from Yahoo Mail for iPhone

Coronavirus: UAE prayers at places of worship suspended for 4 weeks

Coronavirus: Prayers at UAE mosques, other places of worship suspended for four weeks

Ahmed Shaaban 

Last updated on March 16, 2020 at 08.27 pm

(alamy.com/ae)

Congregational prayers, including those offered on Friday, have been suspended across all mosques in the UAE for a period of four weeks. The General Authority of Islamic Affairs and Endowments (GAIAE) said late on Monday that the decision was taken to avoid the spread of Covid-19 and protect public health.

The decision applies to all places of worship like temples and churches.

The decision was based on the directives issued by the National Emergency Crisis and Disaster Management Authority (NCEMA) and Ministry of Health and Prevention. It was guided by a fatwa issued by the UAE Fatwa Council.

"At mosques, only the Azan (call for prayer) will be given out to alert worshippers about prayer times. Mosque doors will remain closed," the GAIAE said. "The words 'pray at home' will be repeated twice at the end of the Azan."

The call that signals the start of a prayer won't be made. Ablution halls at mosques will also be closed. "The situation on the current Covid-19 pandemic will be reassessed after four weeks."

The GAIAE appealed to all mosque-goers and worshippers to comply with the directive and offer their five daily prayers at home.

The UAE Fatwa Council had previously urged Muslims suffering from respiratory or immunity issues to avoid congregational prayers. The Sheikh Zayed Grand Mosque was closed to visitors from Sunday. Authorities in Sharjah had earlier suspended the gathering of worshippers at churches, including services, prayers and other activities.

ahmedshaaban@khaleejtimes.com

How to develop Positive Thinking

Alas Muthawalli saheb is no more

Alas Muthawalli Abdul Wahab saheb is no more.

Janab Alhaj Nattamkar Abdul Wahab saheb, Muthawalli, Neel Field Mosque, is no more. Inna lillahi wainna ilaihi rajiwoon.
He has been the Muthawalli of the mosque the past about 50 years efficiently administrating and expanding it beautifully with new buildings to accommodate increasing namazees.
The commercial spaces constructed under his management for the benefit of the mosque are a testimony of his great services.

I know him since my young days.His sincere and dedicated services are appreciated by all. He did his best to improve the masjid and its revenue.

He was connected with the Ambur Muslim Educational Society and served it being an executive body member. He was a very humble, honest and friendly person, the like of whom are rare.

He has created a sort of history by serving the mosque for as long as some 50 years.
We have lost a great Muthawalli who stood for honest and dedicated service till his last breath. Let us pray for his maghfirat and sabr to his bereaved family.

Sent from Yahoo Mail for iPhone

Thousands pay homage to Prof. Anbazhagan

Coronavirus - leather industry affected

The coronavirus epidemic that has spread to around 75 countries across the globe has started taking a heavy toll on India's leather export trade worth Rs 36,000 crore.

"On the one hand raw hides and skins are piled up in tanneries and are on the verge of rotting because of shortage of chemicals that are imported from China to process them. Manufacturers are not being able to give final shape to the products such as bags and wallets because of shortage of accessories that used to be imported from China," said Zia Nafis, joint secretary of the Calcutta Leather Complex Tanners Association, which controls the trade in eastern India.

In order to process the raw hides and skins and remove the hair from them, a chemical named Sodium Sulphide is needed. At least 50% of this chemical was imported from China. But that has totally stopped.

"There is a huge scarcity of this chemical and we are not being able to process the raw hides and skin. These hides would start rotting in the next one or two weeks," said Javed Iqbal, regional chairman (central region) of Council for Leather Exports in Kanpur.

CLE is the apex trade promotion organisation of the leather industry in India and controls the Indian leather export industry worth Rs 36,000 crore. At least 41% of this export comprises leather footwear while other leather goods comprise around 25%.

Manufacturers are now trying to procure this chemical from European countries at higher prices. Those associated with the trade said that earlier they used to import a kilo of Sodium Sulphide from China at Rs 35. But now they are trying to procure it from European countries at Rs 80 per kilo.

"Same goes with the other items - buttons, zippers, pullers and adhesives. At least 64 items are needed to give a shoe its final shape. Most of these items were imported from China. This has totally stopped. Now we are trying to procure these items from European countries at much higher rates," said Iqbal.



What is worse is that consignments of finished products that have already been exported by Indian manufacturers have got stuck at various seaports and airports in countries like China, Germany, Italy and USA.

"A few days ago I had sent a consignment to Italy. But over the last ten days at least the consignment is stuck at the Malpensa Airport in Milan. The importer said that he is not being able to reach the airport and take the consignment. I am bearing the cost," said Nafis, who is an exporter himself.

Blood test report

Sent from Yahoo Mail for iPhone

AAP’s great victory

MYM - By A A Ravoof Sahib, editor Deccan Times - Article in The Hindu Tamil

எம்ஒய்எம் என்றொரு கனவு

முகம்மது ரியாஸ்

மஃரிப் தொழுகை முடிந்து ஆட்கள் வரத் தொடங்கும் கொஞ்ச நேரத்தில் வாசிப்பறை நிறைந்திருக்கும். அதன் பெரிய பழங்கால மின்விசிறி சுழலும் ஓசையும், பக்கங்களைப் புரட்டும் சத்தமுமாக நூலகம் உயிர்கொள்ளும்!

தென்காசி மாவட்டம் கடையநல்லூரில் இருக்கிறது அந்த 80 வயது நூலகம். அது ஒரு இருமாடிக் கட்டிடம். கீழ்தளத்தில் கடைகள், மேல்தளத்தில் நூலகம். என் பள்ளிப் பருவத்தில், ஊரிலுள்ள பொது நூலகத்தில் உறுப்பினராகச் சேர்ந்தேன். ஊரிலேயே அது ஒன்றுதான் நூலகம் என்பதாக நினைத்திருந்தேன். ஒருநாள் நண்பனொருவன், “நம்மூர்ல தனியார் லைப்ரரி இருக்கு தெரியுமா?” என்று கேட்டான். அங்கு நிறைய புதிய புத்தகங்கள் இருப்பதாகவும், மாதம் ஐந்து ரூபாய் சந்தா என்றும் சொன்னான். அவன் கூறும் இடத்தை இஸ்லாமிய நூல்கள் அடங்கிய ஒரு படிப்பரங்கமாகவே புரிந்து வைத்திருந்தேன். ஆனால், அப்படியல்ல. அந்த நூலகத்தைப் பார்க்க நேரும் ஒரு புதிய வாசகன் தனது வாசிப்பின் அடுத்தகட்டம் இங்கிருந்து தொடங்கிவிடும் என்பதை உணர்ந்துகொள்வான். அந்நூலகத்தின் பெயர் எம்ஒய்எம் - முஸ்லிம் யூத் மஜ்லிஸ்.

நூலகம் காலை 9.30 மணிக்குத் திறக்கப்பட்டு மதியம் 12.30 வரை செயல்படும். அதன் பிறகு, மாலை 4.30 மணிக்குத் திறக்கப்பட்டு இரவு 8.30 மணி வரை. என்னுடைய தேர்வு எப்போதும் மாலை நேரம்தான். 6 மணி அளவில் ஆட்கள் குறைவாக இருப்பார்கள். ஜன்னலோரம் அமர்ந்து இதழ்களைப் படிக்கத் தொடங்குவேன். மஃரிப் தொழுகை முடிந்து ஆட்கள் வரத் தொடங்கும் கொஞ்ச நேரத்தில், 25 பேர் அமர்ந்து படிக்கும் வசதியுள்ள அந்த வாசிப்பறை நிறைந்திருக்கும். அதன் பெரிய பழங்கால மின்விசிறி சுழலும் ஓசையும், பக்கங்களைப் புரட்டும் சத்தமுமாக நூலகம் உயிர்கொள்ளும்.

நூலகம் ஆரம்பிக்கப்பட்ட கதை

இந்த நூலகத்தின் வரலாறு அன்றைய காலகட்டத்தின் லட்சியவாதப் போக்கை உணர்த்தக்கூடியது. சுதந்திரப் போராட்டம் இந்தியாவெங்கும் தீவிரமடைந்துவந்த காலகட்டமான 1940-ல், கடையநல்லூரானது கல்வி அறிவிலும் பொருளாதாரத்திலும் பின்தங்கியிருந்தது. கடையநல்லூரின் பிரதானத் தொழிலாக நெசவு இருந்தது. மிகக் குறைந்த கூலி; வறுமை. ஊரில் பள்ளிக்கூடம் இருந்தும் பெற்றோர்கள் தங்கள் பிள்ளைகளை அனுப்ப முடியாத சூழ்நிலை.

இந்தக் காலகட்டத்தில் ஹைதராபாத்திலிருந்து வெளிவந்துகொண்டிருந்த ‘டெக்கான் டைம்ஸ்’ ஆங்கில இதழின் ஆசிரியர் ஏ.ஏ.ரவூப் இந்திய முஸ்லிம்களிடைய விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தும் நோக்கில், ‘முஸ்லிம் யூத்ஸ் மஜ்லிஸ்’ என்றொரு அமைப்பை உருவாக்க வேண்டுகோள் விடுக்கிறார். அதில் உந்தப்பட்ட கடையநல்லூர் வாழ் படித்த இளைஞர்கள் இங்கும் ‘எம்ஒய்எம்’ என்ற அமைப்பைத் தொடங்குகின்றனர். முதல் பணியாக, வீதி வீதியாகச் சென்று ஒவ்வொரு வீட்டிலும் உள்ள மாணவர்களைப் பள்ளிக்கு அழைத்துவரச் செய்யும் முயற்சியில் இறங்குகின்றனர். சமூக மாற்றக் கனவின் முதல் நகர்வு இவ்வாறாகத் தொடங்குகிறது. சிறுவர்களுக்கு மட்டுமல்ல, முதியவர்களுக்கும் கல்வியறிவு ஏற்படுத்துவது அவசியம் என்பதை உணர்ந்த அவர்கள், மஜ்லிஸின் வளாகத்திலேயே இரவு நேரப் பாடசாலையை அமைத்து முதியவர்களுக்கு எழுதப் படிக்க கற்றுத்தருகின்றனர். இந்த சமூகப் பணியை மேலும் விரித்தெடுக்க வேண்டிய நிலையில், நூலகம் ஒன்றைத் தொடங்கத் திட்டமிடுகின்றனர். சரியாக 5 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, 1945-ல் எம்ஒய்எம் நூலகம் தொடங்கப்படுகிறது.

காந்தியின் அறைகூவல்

சுதந்திரப் போராட்டக் காலகட்டத்தின்போது சிறிய பிராந்தியங்கள் அளவில் இது ஒரு குறிப்பிடத்தக்க தொடக்கம் என்றால், இந்திய அளவில் ஒரு முக்கியமான தொடக்கம் 1920-ல் நிகழ்ந்தது. பிரிட்டிஷார் ஆட்சிக்கு எதிராக ஒத்துழையாமை இயக்கத்துக்கு அழைப்பு விடுக்கிறார் காந்தி. காந்தியின் வேண்டுகோளை அடிப்படையாகக் கொண்டு மெளலான மஹ்மூது ஹசன், மெளலான முகம்மது அலி ஜவஹர், ஹக்கீம் அஜ்மல் கான், முக்தார் அகம்மது அன்சாரி, அப்துல் மஜீத் காஜா, ஜாகீர் ஹுசைன் ஆகிய தலைவர்கள் அலிகாரில் ‘ஜாமியா மில்லியா இஸ்லாமியா’ என்ற கல்வி அமைப்பைத் தொடங்குகின்றனர். இந்தக் கல்வி நிறுவனம் மீது காந்தி பெரும் பிரியம் கொண்டிருந்தார். தன் இறுதிக் காலம் வரை அதனுடன் தொடர்பில் இருந்தார். அவருடைய மகன் தேவதாஸ் காந்தி இங்கு ஆசிரியராக பணிபுரிந்திருக்கிறார். ஹரிலால் காந்தியின் மகன் ராசிக்லால் இங்குதான் பயின்றார்.

இந்தக் கல்வி நிறுவனம் பொருளாதாரரீதியாக சிக்கலைச் சந்தித்த நேரத்தில் காந்தி நிதி உதவி வேண்டி பல்வேறு முன்னெடுப்புகளை மேற்கொண்டுள்ளார். அப்போது ஒருவர், அந்த நிறுவனத்தின் பெயரில் உள்ள ‘இஸ்லாமியா’ என்ற வார்த்தையை நீக்கினால் பலரும் உதவ முன்வருவார்கள் என்று காந்திக்கு ஆலோசனை கூறுகிறார். அதற்கு காந்தி சொல்கிறார், “இஸ்லாமியா என்ற வார்த்தை நீக்கப்படும் பட்சத்தில், அந்தக் கல்வி நிறுவனத்துடனான எனது உறவை முடித்துக்கொள்வேன். இந்நிறுவனம் இஸ்லாமிய அடையாளத்துடன் செயல்படுவதுதான் அதன் தனித்துவம்!”. காந்தி, இவ்வகையான கல்வி நிறுவனங்களின் வழியே முஸ்லிம்-இந்து உறவை வலுப்படுத்துவதைப் பெரும் கனவாகக் கொண்டிருந்தார். எம்ஒய்எம் தன் எல்லை அளவில் அந்தக் கனவை சாத்தியப்படுத்தியிருக்கிறது. முஸ்லிம்களின் வளர்ச்சியை அடிப்படையாகக் கொண்டு எம்ஒய்எம் ஆரம்பிக்கப்பட்டிருந்தாலும், அது மதரீதியாகத் தன்னைக் குறுக்கிக்கொள்ளாமல் அனைவருக்குமானதாகத் தன்னை மாற்றிக்கொண்டது.

புத்தகங்களின் வழி உலகைத் திறத்தல்

இன்று தமிழ் இலக்கியத்தின் முகமாக அறியப்படும் அனைவரின் புத்தகங்களையும் அங்கு காண முடியும். ப.சிங்காரத்தின் ‘புயலிலே ஒரு தோணி’, பா.வெங்கடேசனின் ‘தாண்டவராயன் கதை’ என வெளிவந்த சமயத்தில் கவனிக்கப்படாமல்போன அரிதான புத்தகங்களும் இங்கே இருக்கின்றன. இன்று பெருநகரங்களின் அரசு நூலகங்களில்கூட சமகால எழுத்தாளர்களின் புத்தகங்களைக் காண்பது அரிது. ஆனால், இங்கு சாரு நிவேதிதா, எஸ்.ராமகிருஷ்ணன், ஜெயமோகன், மனுஷ்யபுத்திரன் தொடங்கி சமீபமாக எழுதத் தொடங்கியவர்களின் புத்தகங்கள் வரை காண முடியம். தமிழ் இலக்கியம், இந்திய இலக்கியங்களோடு காப்ரியல் கார்சியா மார்க்கெஸ், மிலன் குந்தேரா, யோசா, இடாலோ கால்வினோ, நகிப் மஹ்ஃபூஸ், ஓரான் பாமுக், ஜான் பான்வில், சல்மான் ருஸ்தி என உலக இலக்கிய ஆளுமைகளின் நூல்களும் என இங்கு தற்சமயம் 12,000-க்கும் மேற்பட்ட நூல்கள் உள்ளன.

பெரும் கனவு

மாதம் ஒரு வாசகர் கூட்டம் நடத்தப்படுவது வழக்கமாக இருந்துவருகிறது. கலாப்பிரியா, முகம்மது மீரான் போன்றோர் பலமுறை இந்தக் கூட்டங்களுக்குத் தலைமை வகித்திருக்கின்றனர். ஒரு சிறுநகரில், அதுவும் சிறுபான்மைச் சமூகத்தினரால் ஆரம்பிக்கப்பட்ட ஒரு நூலகம், முன்மாதிரியான சமூக முன்னெடுப்பைச் சாத்தியப்படுத்திருக்கிறது என்றால், அதன் கனவு எவ்வளவு பெரியது?
தற்போது நூலகச் செயல்பாடுகளைக் கவனித்துவரும் சேயன் இப்றாகிம், “ஒவ்வொரு ஆண்டும் புத்தகத் திருவிழாவின்போது புதிய புத்தகங்களை வாங்குவதை வழக்கமாகக் கொண்டுள்ளோம். அனைத்து இலக்கிய இதழ்களும் இங்கு வாங்கப்படுவதால், அவற்றில் குறிப்பிடப்படும் சமகால முக்கியப் படைப்புகள் அனைத்தையும் தேடி வாங்கிவிடுகிறோம். தவிர, பலரும் தங்கள் புத்தகச் சேகரிப்பை நூலகத்துக்கு அன்பளிப்பாக வழங்குவதும் உண்டு. நிச்சயம் இந்த ஊருக்கு இது ஒரு பொக்கிஷம்தான். இப்படி ஒவ்வொரு சிறு நகரங்கள், கிராமங்களும் உயிரோட்டமான நூலகம் ஒன்றைக் கையில் கொண்டால் அடுத்த தலைமுறைக்கு மகத்தான வாசலை அது திறக்கும்” என்றார்.

இன்றைய சூழலில் மட்டுமல்ல, எல்லா காலகட்டத்திலும் ஒரு சமூகம் தன்னை அறிவுத்தளத்தில் நிலைநிறுத்திக்கொள்வது மிக அவசியம். அதுவே வரலாற்றில் நாம் எங்கே இருக்கப்போகிறோம் என்பதை முடிவுசெய்யும். எம்ஒய்எம் நூலகம் வழிகாட்டுவது அதைத்தான்!

- முகம்மது ரியாஸ், தொடர்புக்கு: riyas.ma@hindutamil.co.in

(Courtesy - The Hindu Tamil dated 15th December 2019)

“Senseless” - The Hindu Editorial 21/11/2019

Today's editorial in The Hindu;

Senseless

Nationwide extension of NRC is bizarre,

and a repeat of it in Assam illogical

Home Minister Amit Shah's announcement of a proposal for a nationwide National Register of Citizens (NRC) is worrisome on several counts, not the least of which is the apparent inability to learn from the experience of carrying out the humongous ex­ ercise in Assam. The government, he said, would also re­introduce the Citizenship Amendment Bill (CAB) in Parliament that envisages the grant of Indian citizen­ ship to all refugees from minority communities in Ban­ gladesh, Pakistan and Afghanistan. In all three nations Muslims are in a majority, and therefore, the Bill eff�ec­ tively denies benefi�t to Muslim minorities from other neighbouring countries, including Myanmar where Rohingya Muslims face persecution. Along with the promised combination of the NRC and CAB, the Home Minister announced that the NRC process would "natu­ rally" be conducted in Assam again with the rest of the country. Interestingly, this comes just days after Ranjan Gogoi, who supervised the NRC process, demitted of­ fi�ce as Chief Justice of India. Clearly, the Assam propo­ sal will be in defi�ance of the Supreme Court, which di­ rected the entire NRC registration specifi�c to Assam through all its tortuous details. There is still no clarity on what the end results mean for the 19 lakh plus peo­ ple who fi�nd themselves outside the NRC, potentially stateless and at risk of "deportation" to Bangladesh, which refuses to acknowledge, let alone accept, them. Given that the NRC process in Assam was rooted in the specifi�cities of the 1985 Assam Accord, and as the go­ vernment never tires of saying, a court­mandated pro­ cess, extending it to the entire country is both illogical and bizarre. Flawed it might have been, but the NRC ex­ ercise, overseen by the Supreme Court, involved the ac­ tive participation of the Central and State governments. For the government to repeat the exercise merely be­ cause the numbers thrown up are politically inconve­ nient for the ruling BJP, makes no sense at all. If there is a lesson from Assam, it is that there is no right way of going through a process such as the NRC.

Like the CAB, which pointedly discriminates against Muslims, and is loaded against the right to equality and equal protection before the law as enshrined in Article 14 of the Constitution, there are genuine fears that a na­ tionwide NRC will target Muslims. Details of how such an exercise will be carried out are, of course, not yet known. In the case of Assam, there was a cut­off� date — March 25, 1971 — after which all foreigners as per the As­ sam Accord were to be "detected, deleted and expelled in accordance with law". Presumably, the Centre will come out with a cut­off� for the nationwide NRC, but it will be an arbitrary one. Given the dangers that lurk within such exercises, the government would do well to abandon the nationwide NRC­CAB combination. In­ dians can certainly be spared this pain.

An opening

Ayodhya: SC review advisable

Ayodhya ruling: Many questions unanswered

The Supreme Court prioritised communal harmony

https://www.thehindu.com/opinion/editorial/peace-and-justice/article29938535.ece 

Peace and justice: On Ayodhya verdict 

In paving the way for a Ram temple in Ayodhya, the Supreme Court prioritised communal harmony over all else 

There comes a time when the need for peace and closure is greater than the need for undoing an injustice. In allowing a temple to come up through a government-appointed trust at the disputed site in Ayodhya, the Supreme Court has apparently chosen a path most conducive to social harmony. To compensate the Muslim litigants, who were deprived of the centuries-old Babri Masjid through an illegal act of demolition, the court has asked for the allotment of a five-acre plot of land elsewhere in Ayodhya that may be used for building a new mosque. That this is more of moral consolation by way of a political compromise and less of adjudication in recognition of their religious rights is obvious. The final award will always be a source of discomfiture for those to whom closure goes beyond ensuring peace in a communally polarised environment. But what is most welcome about the 1,045-page verdict of a Bench of five judges is its unanimity. For, it sends out a message that the judiciary has, with a single mind, ventured to give legal burial to a prolonged dispute that began as a minor litigation, expanded into a divisive political cause, and became a festering wound on the body-politic for years. The fact that the case is over at last must come as great relief to all peace-loving people.This sense of relief masks the bitter truth that the fear of a Hindu backlash if there was an adverse verdict was genuine. After nearly three decades of unrelenting pursuit of communal polarisation, the majoritarian, revanchist forces in the country have fatigued their secular adversaries into passive acquiescence. The Bench indeed has done well to record its revulsion at two incidentsthat represented an onslaught on the psyche of secular India: the desecration of the masjid in 1949 when Hindu idols were planted surreptitiously under its central dome, and the planned destruction of the whole structure by the foot soldiers of Hindutva on December 6, 1992. But what is most disappointing about it is that the relief spelt out by the Bench may amount to legitimising the very demolition it unequivocally condemns. Having declared that the suits are representative of the two communities, organised violence by one party ought not to have been ignored. It is common knowledge that the Vishwa Hindu Parishad, which spearheaded the temple movement with the active backing of the Bharatiya Janata Party and organised the demolition of the mosque, got a foothold in the litigation through an individual who represented the deity, Ram Lalla, as "a next friend" in a fresh suit filed in 1989.

A reading of the judgment reveals that the outcome is not wholly in line with the evidentiary conclusions the court itself reaches. It notes that archaeological evidence — procured only because excavation was made possible by the demolition and as such not available to the parties at the time of institution of the suits — only shows the existence of a 12th century Hindu religious structure underneath, but does not prove any demolition or explain what happened in the intervening centuries. It acknowledges that namaz was offered at the mosque between 1857 and 1949, and declares that Muslims did not abandon it, but offers no relief even though their religious rights stand proved. The entire disputed area covering both the inner and outer courtyards are awarded to one side contrary to its own conclusion that Muslims had a right, albeit a contested one, in the inner courtyard. While it holds that Hindus had possessory right over the entire outer courtyard to the exclusion of Muslims, it does not decide whether they had exclusive title; on the other hand, it rejects the Muslim claim solely on the ground that they failed to prove "exclusive title". Also, the court says evidence of Hindu worship was available for a period prior to 1857, while there was proof of namaz only after 1857, without accounting for the fact that it was in that year that a massive riot took place that led to the British administration putting up a railing to divide the mosque from the Hindu shrines in the outer courtyard. The case has been decided on the balance of probabilities that Hindus have proved a better title than Muslims. While it is true that "preponderance of probablities" is the standard of proof in civil law, it is doubtful whether this can be invoked to the exclusion of an acknowledged right belonging to the other side.

Courtesy : The Hindu editorial dated 11th November 2019 

Hats off to the Supreme Court

Historic Appreciable Judgment 

V. M. Khaleelur Rahman

The honourable Supreme Court's landmark judgment pronounced today unanimously by a five judge bench in the Babri Masjid dispute case is welcomed wholeheartedly by all Indians whatever may be their faith.

People like me believe that it is the best possible historic judgment. No doubt the honourable judges and the lawyers who argued the case should have taken much pain and struggled to place their points before the Court. Their attempts have been fruitful. They deserve praise and appreciation.

It is hoped the Muslim personal law board which always said that it would accept the s/c verdict will accept the judgment now and make India happy forgetting legal omissions and commissions if any according to them.

We should not forget the Treaty of Hudaybiyyah entered into by Prophet Mohammed (Sal-am) despite the fact that it was one sided.

The fact remains that the long pending issue has been resolved in a peaceful manner and we are enjoying it. People's belief in judiciary has increased. The verdict is the best possible one. Let us safeguard our unity and integrity which are the strength of our country.
———————————————————